من از قصه زندگي ام نمي ترسم من از بي تو بودن به ياد تو زيستن و تنها از خاطرات گذشته تغذيه کردن مي ترسم.

اي بهار زندگي ام اکنون که قلبم مالا مال از غم زندگيست اکنون که

پاهايم توان راه رفتن ندارد برگرد باز هم به من ببخش احساس دوست

داشتن جاودانه را باز هم آغوش گرمت را به سويم بگشا باز هم شانه

هايت را مرحمي برايم قرار بده

 به دريا شكوه بردم ازشب دشت

وزاين عمري كه تلخ تلخ بگذشت

به هرموجي كه ميگفتم غم خويش

آرزومندآرزوهايتان